Türkçü Dergi, Dergimiz Fikrimizdir!
 
UNUTULANLAR- KURTKAYAOĞLU KÜRŞAD Tarih: 23-06-2013

UNUTULANLAR...

                    

Her gün şehit haberleri duyuyoruz.

Bazen 3 bazen 5 şehit oluyor.

Bazen sayı epey fazla oluyor.

Milli bir reaksiyon göstermemiz içinse limit 10 şehit olmuş.

10’dan fazla şehit haberi alınca yürüyüşler, gösteriler kendiliğinden başlıyor.

Gazetelerde şehitlerimizin isimleri, fotoğrafları, cenaze haberleri ve her birinin iç burkan hikayeleri yer alıyor.

Kimisi anasına yazdığı son mektupta şehit olacağını sezmiş gibi konuşuyor. Belki ölürüm, ama korkmuyorum bu vatana benim gibi binlerce Mehmet kurban olsun diyor.

Kimisi ise tezkeresine çok az kala şehit oluyor.

Kiminin bir eşi, sevgilisi var bekleyen.

Kiminin ise yaşlı annesi, cefakar babası.

Her birinin tabutunu taşıyacak yaşlı gözler ve cenazelerinde timsah gözyaşları akıtacak bürokratlar bulunuyor geride.

Haberler gelmeye devam ediyor:

Hain pusu 12 şehit, 19 yaralı.

15 askerimiz şehit 23 yaralı vs.

Şehitlerimizin ismi, memleketi yer alıyor.

Bir hafta sonra unutuluyorlar.

Bir de hiç hatırlanmayan, hep unutulanlar var.

O haberlerdeki 19,21vs. yaralı asker.

Toplayınca sayısı on binleri aşıyor.

Onların memleketini, ismini, ailesini, hikayesini ve sonrasını bilenler yok.

O kahramanlar vatan için uzuvlarını kaybedip gaziler kervanına katılıyor.

Sessizce aramızda yaşayan kahramanlar hayatta bin bir türlü zorlukla karşılaşıyor.

Dağlarda koşturan, terörist itleri kovalayan kahramanlarımız yürüyemiyor,konuşamıyor, bir işte çalışamıyor, sevdiğine kavuşamıyor.

Birisi evlenecekti.

Kolsuz dönünce sevgilisi onu beğenmez oldu.

Birisinin işi hazırdı.

Elinden iş gelmeyen yaşlı anne-babasına o bakacaktı.

Fakat işe alınmadı.

Çünkü elinden bir iş gelmiyordu.

Çünkü iş getirecek bir ele sahip kolu kalmamıştı.

Mayınla beraber kaybettikleri arkadaşları gibi kolunu da kaybetmişti.

Gazi memleketi için uzuvlarını feda etmişti.

O da bir fedakarlık bekliyordu.

İnsanlık onuruna yakışacak bir malul maaşı bekliyordu.

Alamadı.

Sadaka maaşı için ordan oraya süründürdüler gaziyi.

Tekerlekli sandalyesini yürüten annesi kulağına fısıldadı: “Oğlum askerde bile bu kadar sürünmemişsindir.”

Toplu taşıma bedavaydı belki gazi için ama anlayışsızlığımızdan o hizmet de bir işkenceye dönüşmüştü.

Elektrikte indirim vardı gaziye.

Evrak eksik dediler vermediler.

İtiraz etti gazi. Derdini anlatmaya çalıştı.

Güvenlik gaziye silah çekti.

Bir gaziye sadece teröristler silah çekmezdi demek.

Cahil olmak bunun için yeterdi.

Gazi gözünü yitirmişti.

Güzel dünyayı gözü görmüyordu.

Annesinin çığlığını duyunca gözü hiç görmedi.

Gazi davrandı ancak silah kabzasını kafasına yedi.

Hastanede açtı gözünü.

Elektrik indirimi için sürünen gazi bu sefer hastane masraflarını düşündü.

Bir kere daha karardı dünyası.

Gazinin kararan dünyasında gözünden kaybolmayan bir görüntü vardı.

Patlama anı.

Havada uçuşan uzuvlar arasında kendi uzvu.

Yerde soluksuz yatan şehit arkadaşları.

Kulağı duymuyordu ama o patlama sesi, o feryatlar bir türlü silinmiyordu belleğinden.

 

Ateş düştüğü yeri yakardı ve hep öyle oldu.

Binlerce şehidimiz, on binlerce gazimiz ve onların ailesi.

Hepsi acısıyla baş başa kalmıştı.

Belki biz ilk günler acısına ortak olmak istedik onların.

Ancak birkaç gün sonra gündelik telaşlara kaptırdık kendimizi.

Şimdi oturduğumuz yerden şehitlere, gazilere acımanın değil,

Öfke nöbetleri geçirip yürüyüşlerle dizginlenmenin değil,

Onlara sahip çıkmanın,

Onların acısına ortak olmanın vaktidir.

Acınız, acımızdır diyorsak, yerimiz gazi ve şehit ailelerinin yanıdır.

Biraz da onları ziyaret edelim.

Unuttuklarımızı hatırlayalım.

Ne dersiniz ?

 
E-posta : iletisim@turkcudergi.com
Facebook : www.facebook.com/Turkcudergi
Twitter : twitter.com/TurkcuDergi
İletişim : Tahılpazarı Mah. İsmetpaşa Cad. 2.Kantarcılar İşhanı No:52 D.26 Muratpaşa / Antalya
Türkçü dergi e-posta ağına kayıt olun !